Tüm Eserler

Alperen Öztürk’ün "Gül-i Yekta" şiiri üzerinden tasavvufi bir derinlikle yalnızlığı, sabrı ve ruhun asaletiyle sürdürdüğü sessiz direnişi işleyen edebi bir tahlil. Bu mecra; karanfillerle çevrili bir dünya cehenneminde kendi gizli ateşinde yanan yegâne gülün, ezeldeki söze sadakatini odağına alıyor. Kalabalıklar içinde kendi hakikatini korumak isteyenler için kaleme alınan bu şiir, ruhun sarsılmaz zarafetini hissettiren edebi bir ayna işlevi görüyor.

Bazı hayatlar, keskin kokulu karanfillerin kuşattığı uçsuz bucaksız bir bahçeye benzer. Karanfil vakurdur, sadakatle toprağına bağlıdır; kokusuyla çevresini ağır bir duman gibi sarar. Ancak o bahçenin tam kalbinde, her şeye inat bir gül çiçeği filizlenir. Gül, karanfillerin o bilindik kokusuna yabancıdır; rengiyle, dikenleriyle ve narin boynuyla o bahçenin içinde hem bir sürgün hem de bir sultandır.