Kendi Sesinden

Oktay Rifat’ın "Agamemnon" şiiri, mitolojik imgelem ile toplumsal gerçekliği birleştiren destansı bir anlatıya sahiptir. Şair, Antik Yunan mitolojisinden Agamemnon figürünü tarihsel bir dekor olarak kullanırken, odağa Anadolu insanının, yoksul halkın ve ezilen sınıfın dirayetini koyar. Yönetenlerin ve egemenlerin dünyası ile nasırlı elleriyle toprağı işleyenlerin çilesi arasındaki uçurumu görünür kılar. Yaşamın ve varoluşun sancılarını tarih boyunca süregelen insanlık dramı ü

Yağmurun puslu bir dekor gibi dizelere eşlik ettiği, imkansız bir aşkın ve kayboluşun şiiri: 'Emperyal Oteli'. Attilâ İlhan, bir sinema karesini andıran bu kült eserini kendi sesinden mühürlerken; bizi dumanlı odaların, ıslak kaldırımların ve 'yanlış yaşanmış' zamanların içine çekiyor. Şairin her vurgusuyla yeniden inşa edilen o kederli atmosfer, kelimelerin ötesine geçerek bir dönemin ruhunu kulaklarımıza fısıldıyor.