Aristoteles'in Aşk Mektubu

Görsel yapay zekâ ile üretilmiştir.

Günlerden bir gün Aristoteles, bir kadına körkütük âşık olur. Ne var ki kadın, Aristoteles’in aşkına inanmayıp karşılık vermez. Yanıtsız kalan Aristoteles kederler içinde akademisinde yürürken öğrencilerden birine sevdiği kadın için mektup yazdırır.

“Ey benim tözüm, ey benim iki gözüm. Sen ki benim temel nedenim, bana ilk hareketi verensin. Seni gördüğüm an şu maddeden oluşan aciz bedenim formuna kavuştu, beni tamamladı. Niteliklerle donandım, seninle genelleştim. Bende uyandırdığın etkiyle amacımı buldum, karanlık dünyamın aydınlandığını hissettim. Seninle oluşageldim sevgilim, aşkımı reddedip de bana zulmetme. İzin ver kuvve halinden fiil haline geçeyim, seninle edimleşeyim. Sensiz ne zamanda kalabilirim ne de mekâna sığabilirim. Sen ki eşsiz olansın, benim vazgeçilmezimsin. Platon yaşasaydı sevgilim, Güzel ideasını soranlara şüphesiz seni gösterir, “İşte, orada…” diye bağırırdı. Sonra bana dönüp, “Ya, işte böyle Aristocum, bana hak vermeye başladın sonunda.” derdi. Orta yolu sende deneyimledim, sen benim altın oranımsın sevgilim. Mantığım bir tek sende iş görmedi, bir seni aşamadı. Tümevarıyorum sen çıkıyorsun, tümdengeliyorum yine sen çıkıyorsun karşıma. Her şey sana benziyor, her şey senden pay almakla güzelleşiyor. Ah şu filozoflar, âşık olana değin nasıl da aklı başında konuşurlar. Artık anlamalısın güzel sevgilim, benimle dönüyor tüm evren fakat senin etrafında. Erdemli bir yaşam mümkün fakat senin yanında. Esir maddesi gibi sarıp sarmaladın beni ve şunu bil ki sevgilim, cevherime bir tek sen merhem olabilirsin.

Mektubunu sabırsızlıkla bekliyor olacağım.”

Gözü yaşlı Aristoteles.